O kobietach można usłyszeć i przeczytać wiele opinii, ale nie każda jest warta tego, by zachować ją w sercu, by nakarmić swą duszę. Na przełomie wieków bardzo rożnie rozumiano rolę kobiet i ich powołanie. Wielokrotnie niedoceniano ich godności i wartości. Prawdziwą rewolucję w relacji do kobiet zaprowadził Jezus Chrystus, nauczyciel z Nazaretu. To właśnie On „przezwyciężając obowiązujące w kulturze swej epoki wzory, przyjmował wobec niewiast postawę otwartości, szacunku, zrozumienia i serdeczności. W ten sposób czcił w kobiecie ową godność, którą ma ona od początku w planie i miłości Boga” , a w ślad za Nim poszło wielu świętych, pasterzy kościoła, i chrześcijan. Zatrzymajmy się dziś nad słowami współczesnych pasterzy i przykładem świętych naszych czasów.

Dziennikarz: Powiedz mi Karolinko, czy trudno jest umierać, kiedy się ma zaledwie 16 lat?

Bł. Karolina Kózka: To wszystko wydarzyło się tak szybko… Tęskniłam za Panem Jezusem i tamtego dnia czułam od rana, że coś się wydarzy, ale nigdy nie zwątpiłam w miłość Pana Boga, w to, że On sam jest blisko mnie.

Dziennikarz: Czy zawsze pragnęłaś być blisko Jezusa?

Bł. Karolina Kózka: Tak. To pragnienie zawdzięczam moim kochanym rodzicom. To oni nauczyli mnie modlić się, zawsze ufać Dobremu Bogu i kochać Go ze wszystkich sił. Nie wyobrażałam sobie życia bez Pana Jezusa. Czasem trudno było mi wypowiedzieć to, co czułam, pragnęłam być cała tylko dla Niego…