Moja Droga

Piszę do ciebie na kilka dni przed uroczystością Najświętszego Serca Jezusa, w miesiącu szczególnie poświęconym Sercu Bożemu.
Takie chwile, dni skłaniają nas do refleksji nad osobistym miejscem w Sercu Jezusa. Tak bez wątpienia można powiedzieć, że Boskim Sercu Jezusa jest miejsce dla ciebie i dla mnie jest ona dla wszystkich – bo to Serce Boga przebite z miłości do nas.

Jestem przekonany, że dopiero gdy człowiek odkryje swoje miejsce w Sercu Jezusa to właśnie z niego będzie czerpał moc i siłę do tego by żyć. Ta siła i mocą Jezusowego serca są sakramenty jakie nam zostawił. Dziś  zachęcając do odkrycia owego miejsca Jezusowym Sercu pragnę wskazać tobie  na Drogę do Bożego SERCA jaką są sakramenty św. szczególnie Eucharystia, sakrament Komunii świętej, sakrament pokuty i pojednania. Starałem zawsze Bogu zanosić moje zbolałe serce Jemu składać w Eucharystii. Czyniłem tak bo miałem świadomość, że Bóg jest zawsze blisko mnie, że moje imię jest wpisane w Jego Serce. Pomyśl sobie, że Bóg zna Twoje imię, że On miłuje Cię i jesteś Mu znana i przez Niego bardzo umiłowana. On też wie, że nie zawsze idziesz dobrą drogą, że często przez grzech chcesz jakby wyjść z Jego Serca – ale On raz wpisując w Serce nikogo nie wyrzuca z serca. Zostawia jednak wolność.

Moja Droga

Piszę do Ciebie aby zachęcić cię do wdzięczność. Może pytasz się dlaczego? Otóż 1 czerwca wszystkie Dzieci Boże obchodzą swoje święto – Dzień Dziecka. Może wspominasz jak to w dzieciństwie czekałaś na ten dzień. Dziś wspominasz te dni z sentymentem… ale może warto w tym roku teraz, dziś – podziękować. Zdradzę ci mój sekret – ja zawsze czułem się umiłowanym dzieckiem Boga otwartość na Niego i zachowałem przez całe życie. Dlatego wiem, że moje życie było udane. Nieustanne poczucie bycia Dzieckiem Bożym powodowało we mnie relację zażyłości z Nim. Wzywałem Boga jako Ojca – szczególnie w modlitwie Pańskiej ale także przychodziłem do Niego jako Jego Syn. Czułem się kochany przez Boga.

Moja droga,

Ostatnio napisałem do Ciebie o wdzięczności i zachęcałem do niej.  Kiedy człowiek, kocha i jest kochany pragnie to przekazywać innym. Pragnie pomnażać dobro. Szczególnie młodość ma to do siebie, że chcemy się dzielić sobą, chcemy coś z siebie dać, ofiarować.