Bóg realizując Swój zamysł Odkupienia świata zechciał zaprosić do współpracy człowieka.

Czy człowiek zechce odpowiedzieć na głos Boga?

Czy odważy się podjąć takiego wezwania?

Czy też nie postrzegamy powołania jako ogromnej tajemnicy do której wciąż boimy się podejść?

Pisać o powołaniu to tak jakby pisać o wielkiej tajemnicy, której umysł ludzki nie jest w stanie ogarnąć, gdyż tajemnica zawsze pozostanie tajemnicą. Pojmują i przyjmują ją jednak ci, którym została ona dana, bo serca nie da się oszukać. Ono doskonale wie i czuje, czym jest zamysł Boży.
Powołanie to łaska, dar, który Bóg pragnie ofiarować wybranej przez Siebie osobie. Tak jak każdy dar możemy go przyjąć bądź odrzucić. Przyjąć - to nie znaczy zobaczyć i odłożyć na bok, ale przyjąć to znaczy: DZIĘKOWAĆ, POZNAWAĆ, ZACHWYCAĆ SIĘ NIM, ROZWIJAĆ I DZIELIĆ SIĘ NIM Z INNYMI.

Pytanie to zadałam sobie niedawno, gdy idąc ulicami Krakowa dostrzegłam interesujący plakat, zapraszający młodych na rekolekcje. Wzrok przykuwały umieszczone na nim słowa: Dopisz Mnie do listy swoich kontaktów - Jezus.
Niesamowite!!! Mamy tasiemcowe listy znajomych w telefonach komórkowych, na poczcie e-mailowej, na różnych czatach internetowych, i „gg” – dla tych osób poświęcamy tysiące minut – darmowych??? Można się pytać: dobrze czy źle …?
Ale jest jeszcze jedna Osoba, która dla wielu z nas ciągle wyświetla się „nieznajomy”… - to Jezus Chrystus, Bóg i Człowiek, Ktoś, kto tak się w nas zakochał, że cierpieniem i śmiercią na krzyżu przypieczętował dowód swojej nieodwołalnej Miłości ku nam!!!. Ktoś, kto żyje, – bo Zmartwychwstał ! – zostawił nam Swe Ciało- Serce i Krew – aby dać nam życie które się już nie skończy śmiercią…

Jakże niezbadane są dary Bożego Miłosierdzia!
Im dłużej doświadczam dobroci Boga, tym bardziej uświadamiam sobie,
ile łask otrzymałam w życiu dla siebie i dla innych.
Największą z nich jest On sam - Jezus i Jego miłosierna miłość.
Kiedyś wydawało mi się, że wybierając życie zakonne złożyłam ofiarę…, obdarowałam Pana Boga… a dziś po 13 latach
mogę się uśmiechnąć do tamtych myśli!
Ponieważ to wszystko jest inaczej –
to Pan mnie obdarował i wciąż zaskakuje…