NASZA TOŻSAMOŚĆ

A więc to KIM JESTEŚMY...

Nasza specyficzna duchowość,  formy podejmowanej przez nas działalności, coś, co nas wyróżnia od innych.

SŁUŻEBNICZKI ... ja jestem Służebniczką tzn. jest mi bliski duch służby.

Służebnica Pańska – Maryja otwarta na Boga, zasłuchana w Jego Słowo, dyspozycyjna jest moim wzorem, moja Przewodniczką.

Chrystus Sługa – Ten, który przyszedł, aby służyć jest moim Panem. Ten, dla którego najważniejszą sprawą życia było pełnienie woli Ojca - czysty, ubogi, posłuszny.

Nie wiem, co myślisz, gdy widzisz na ulicy siostrę zakonną. Nie wiem, czy w ogóle zauważasz ten znak. Nie wiem, jakie towarzyszą ci refleksje...Może być różnie... Dla jednych to tajemnica przed którą z szacunkiem chylą głowę, dla innych „dziwne zjawisko”... Dla kogoś jeszcze innego mogę być zupełnie obojętna... może mnie nie zauważyć.

Mogę przywoływać na pamięć obrazy szczęśliwego dzieciństwa, przedszkola, katechez i innych spotkań. a może u kogoś wywołam trudne wspomnienia wydarzeń, które go poraniły..? Nie wiem!

Chciałbym, abyś spotykając siostrę z naszego Zgromadzenia wiedział, ze to SŁUŻEBNICZKA.

Byś odnajdywał w niej to subtelne podobieństwo do Tej, która dostrzega ludzkie potrzeby i umie spieszyć z pomocą. Byś w tym, co robi dostrzegał Chrystusowego ducha pokory, który sprawi, że człowiek , którego spotka poczuje bliskość Boga. Byś w jej oczach widział radość dziecka Bożego, które czuje się kochane przez Ojca i wie, że On prowadzi je bezpieczną drogą.

Duch Ewangelii jest inny od ducha świata. Wydaje się, ze świat dzisiaj nie potrzebuje ducha służby. A przecież na prawdę nic się nie zmieniło: wokół nas tyle ludzi głodnych miłości, poszukujących Prawdy i Sensu swojego życia. I chociaż często my sami nie chcemy służyć, uciekamy przed poświęceniem, szukamy wygody, prostych i natychmiastowych rozwiązań, w głębi serca czujemy, że światło jest w Nim, u Niego, że jedyna słuszna droga to ta, która On proponuje.

Wystarczy otworzyć oczy i serce, rozejrzeć się wokół siebie, by zobaczyć i poczuć tę falę miłości, która przepływa czasem obok nas, czasem przez nas.

Musimy dać się jej porwać. Musimy pozwolić, by „pod ciśnieniem Bożego Ducha”. Nasze serce oczyściło się z pychy i egoizmu. Gdy pozwolimy działać w sobie Bogu, wówczas On sam uzdolni nas do widzenia dobra wokół siebie, w innych i nauczy nas współdziałania w jednoczeniu wielu wokół dobra jak czynił to błogosławiony Edmund Bojanowski – Założyciel naszego Zgromadzenia.

Wtedy prawdziwe staną się słowa:

„SŁUŻYĆ BOGU TO ZNACZY KRÓLOWAĆ!”

SŁUŻEBNICZKA to „córka królewska”

Siostra Jezusa – Chrystusa Sługi...