|
IV Niedziela Wielkiego Postu - 03.04.2011 r. |
 |
 |
 |
- Słowo Boże
-
 „... nie tak bowiem człowiek widzi, jak widzi Bóg,
bo człowiek patrzy na to, co widoczne dla oczu
Pan natomiast patrzy na serce...” 1 Sm 16, 4
- Rozważanie
- To już czwarta niedziela Wielkiego Postu.
Szybko upływa podarowany nam czas.
Czas przeznaczony na to, aby się zatrzymać, aby się zastanowić nad swoim życiem,
Aby przejrzeć... odzyskać zdrowie duszy, odzyskać duchowy wzrok.
To Ty, panie Jezu, pierwszy zauważyłeś niewidomego człowieka.
To Ty posłałeś tego nieszczęśnika, aby obmył się w sadzawce Siloe.
Ty zawsze przychodzisz pierwszy.
Twoja miłość jest zawsze uprzedzająca.
Kochasz za darmo i hojnie rozdajesz swoje dary.
A my?
Czasem nawet nie wiemy ile otrzymaliśmy!
Niewidomy posłuszny przedziwnemu działaniu Łaski pokornie poddał się mocy Bożej i mógł dawać świadectwo swojego uzdrowienia.
Nie wiemy dlaczego Jezus zatrzymał się przy tym właśnie człowieku,
ale wiemy, że „stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże”.
Wiemy też, że „Bóg wysłuchuje każdego, kto jest Jego czcicielem i pełni Jego wolę...”
Wydaje się, że Jezusowi spodobało się serce tego człowieka – biednego i pokornego,
ale otwartego na łaskę...
Nie przyjęli świadectwa uzdrowionego pyszni faryzeusze.
Wyrzucili go precz i nie chcieli go słuchać.
I oto ten człowiek spotyka kolejny raz Jezusa, który zadaje mu ważne pytanie.
Pytanie, które chce dzisiaj zadać także mnie i tobie :
„Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?”
„A któż to jest?” - pyta ten mało jeszcze świadomy tego, co się stało jego udziałem człowiek.
„Jest Nim Ten, którego widzisz i który mówi do Ciebie.” – odpowiada Chrystus.
Jakże jasna i konkretną odpowiedź, która prowokuje równie szczere i spontaniczne wyznanie: „Wierzę Panie!” i oddał Mu pokłon.
Ja też chcę Ci dzisiaj wyznać, Panie: wierzę,
Wierzę w Ciebie
I proszę, bądź moim światłem!
Rozjaśniaj moje drogi i dotykaj moich oczu i mojego serca.
Ty widzisz wszystko.
Widzisz więcej niż inni ludzie; więcej niż ja sam. |
Dla ciebie 
